Zijn personages zijn vaak hoekig. Ze hebben goede bedoelingen, maar ook iets duisters. Voor zijn volledige proza krijgt Arnon Grunberg nu de P.C. Hooft-prijs 2022. De vijftigjarige schrijver is een van de jongste winnaars ooit.
In een brief, helemaal aan het begin van zijn carrière, schreef Arnon Grunberg dat hij ooit de P.C. Hooft-prijs zou winnen. Nu is het zover: de jury heeft zojuist unaniem de P.C. Hooft-prijs 2022 voor verhalend proza aan hem toegekend. Het is een van de belangrijkste oeuvreprijzen binnen de Nederlandse literatuur, goed voor 60.000 euro.
De schrijver is vereerd, laat hij schriftelijk weten. “Ik dacht meteen aan mijn ouders. Niet op een droevige manier, maar ik stelde me voor hoe trots zij zouden zijn geweest. Mijn ambities en prestaties zijn onlosmakelijk verbonden met mijn opvoeding en met de verwachtingen die mijn ouders van mij hadden.”
Een voetnoot bij moeders oorlogsherinneringen
Grunberg debuteerde in 1994 met Blauwe maandagen, een tragikomische, autobiografische roman over een jongeman die mislukt op school en dan troost zoekt in drank en hoerenloperij. In het boek stipt de Joodse schrijver ook de oorlogstrauma’s van zijn ouders aan.
Zijn moeder Hannelore Grünberg-Klein, zes jaar geleden overleden, overleefde drie kampen. Grunberg had een moeizame, maar intensieve relatie met de grillige en veeleisende vrouw. Hij deed zijn eigen werk ooit af als een voetnoot bij haar boek met oorlogsherinneringen, Zolang er nog tranen zijn, dat vlak na haar dood verscheen.
De juryleden zijn daarentegen uitgesproken lovend over hem. Ze roemen de schrijver om zijn ‘ongeëvenaarde ambitie, productiviteit en intellectuele kracht’. “Hij is obsessief in zijn zoektocht naar het liefdevolle in de mens en nietsontziend waar het de duistere kanten van het bestaan betreft. In zijn romanuniversum heeft hij een eigen stijl, taal en grammatica ontwikkeld waarin hij gruwel en tederheid, satire en oprechtheid met elkaar weet te verenigen.”
